அருமை காதலியே
இதய வார்ப்பே
இயங்கு சக்தியே
காதல்
நினைவெனை கொல்ல
என் உருக்கத்தை
யாரிடம் சொல்ல
எனக்காக அல்ல
காதல் கொண்ட
துயர் தள்ள
மதம் கொண்ட
களிராய் மனம்
புரவியோட்டமாய்
பழைய நினைவுகள்
தழும்பாய் காலத்தின்
நிகழ்வுகள்
மரநிழலாய்
மலர எண்ணி
குடைநிழலாய்
குறுகினேன்.
என்
மௌனம் கலைத்த
கவியே
இன்றும்
தொடருது தாயே
ஒரு
மௌனத்தின் மொழிபெயர்ப்பு......
0 comments:
Post a Comment